2008 dec De Muze

LIVING WORDS IN CONCERT

Op 19 en 20 december 2008 gaven we opnieuw 2 concerten in theater ‘De Muze’ te Noordwijk.

Ruim een jaar, na onze eerste concerten en een half jaar na ons concert in de Ontmoetingskerk brachten we een vernieuwd repertoire.
Een mix van bekende en eigen liedjes werd afgewisseld door Opwekkingsliedjes.
We hadden een Powerpoint waarin, naast een film en diverse afbeeldingen ook regelmatig de teksten zichtbaar waren. Er werd dan ook veel meegezongen/geklapt door het publiek.
Ook dit keer werden we begeleid door een band en ensemble, een hechte groep van goede muzikanten, die iets heel moois hebben neergezet!

We begonnen het concert op vrijdag met het expressieve ‘Forever God’ en “Ik wil juichen voor U, mijn Heer”. Na een mix van up tempo liedjes en ballads sloten we de eerste set af met 4 liedjes in de sfeer van Kerst.
Na een eigen bewerking van ‘O kom, Immanuel’ volgde ‘Go tell it on the mountain’, waar het drumstel werd ingeruild voor de Cajon en waar de elektrische gitaar werd vervangen door een akoestische. Dat gaf een heel ander klankbeeld, van waaruit ook ‘Mary did you know’ werd gezongen. Een gevoelig lied, waar koor- en solozang elkaar afwisselden. Als laatste lied voor de pauze zongen we een andere versie van ‘Ere zij God’ Een andere melodie en tekst, begeleid door piano en ensemble, met een mooie dwarsfluitsolo.


Na de pauze begon onze dirigent met ‘Heaven can’t wait’, een lied van Meatloaf, die we tekstueel hebben aangepast. De begeleiding van het ensemble werd afgewisseld door mooie klanken van het koor.
Met ‘Still haven’t found’ zetten we een reeks van up tempo nummers in, die door het publiek direct werden opgepakt. Dit blok werd afgesloten door het bekende ‘Oh, happy day’.
Koor, publiek, band, ensemble en solisten zorgden samen voor een heus spektakel in een uitverkocht theater..

De avond werd afgesloten door een gezongen Zegenbede (eigen liedje), waar piano en ensemble de koorzang gevoelig begeleidde en waarin een mooie cello solo de woorden melodieus bekrachtigde.

Spontaan zong en speelde onze dirigent een herschreven versie van ‘Als alle lichten zijn gedoofd’ van Marco Borsato. Een mooi lied met een eenvoudige, maar krachtige tekst, begeleid vanaf de piano.
De avond werd afgesloten met ‘Tijd’. Een eigen liedje, op ons lijf geschreven.
‘Had ik de tijd, ging ik terug 2000 jaar, om het te zien, heel even maar’.
‘Had ik de tijd, dan stond ik stil, heel ver van huis. Daar op die heuvel, bij het kruis’
‘Had ik de tijd, dan liep ik snel vooruit misschien, om Jezus weer opnieuw te zien’
‘Had ik de tijd, dan was verleden tijd geweest en was het heden één groot feest’

Het concert van vrijdag was mooi en oprecht, krachtig en breekbaar tegelijk.
Ze werd al snel overschaduwd door het plotseling overlijden van één van de muzikanten van het ensemble (Eddy).
In de pauze was hij onwel geworden, met uiteindelijk het overlijden op de dokterspost als gevolg. Verslagenheid, verdriet overheerste naast boosheid en machteloosheid. Waarom?
De zaterdag stond in het teken hiervan. We bezochten zijn vrouw, kinderen en familie. Het was ook hun wens dat we op zaterdag een concert zouden geven, mits we het zouden kunnen. Over het kunnen hebben we niet nagedacht, we wilden het doen.

We hebben, samen met het ensemble en de band op zaterdag langere tijd samen doorgebracht om Eddy te gedenken, voor hem en de zijnen te bidden en om met elkaar te praten.

Om 20:00 uur begon het tweede concert.
We maakten het publiek deel van onze moeite en pijn en besloten om er een opecht mooie avond van te maken. Ook Eddy, muzikant als hij was, zou dit hebben gewild.
Het werd een moeilijke en mooie avond, alweer in een uitverkocht theater, waar we de verbondenheid tussen God, het publiek, het koor, de band en het ensemble voelden.
En hoe kan het ook anders, dan krijg je kracht om er iets heel moois van te maken.
We besloten alle liedjes te zingen. Merkbaar met gevoel, bezieling, beleving, vanuit het hart. En ook vanavond werd veel meegezongen met de up tempo liedjes, waar we Hem de lof toezongen. Maar ook de ballads werden meegezongen.
We danken ons publiek voor hun meelevendheid, betrokkenheid en steun.
Zonder jullie hadden we het niet gekund!

Een dubbel gevoel restte.
Een onvergetelijke avond, waar dood en leven, verdriet en blijdschap elkaar in rap tempo afwisselden. Een concert waarin we allen één waren!

De reeks van twee concerten werd afgesloten met Tijd.
Het liedje eindigt met:
‘Eens verwissel je de tijd voor eeuwigheid. Zie je God die ooit zijn zoon gegeven heeft, die geleden heeft. Dan ben je altijd, echt voor altijd, bij de Vader thuis’.

Wij danken het ensemble, de band, onze trouwe sponsoren en nogmaals alle aanwezigen voor het mogelijk maken van twee onvergetelijke avonden. We hadden dit nooit willen missen!

Twee concerten in een reeks, die nog maar net is ingezet.
Eddy, ze waren voor jou!